سفر بیت‌الله الحرام و توفیق زیارت خانه خدا و حرم نبوى(ص) سرمایهاى عظیم براى بالندگى و پویایى انسانها و جوامع انسانى محسوب مىشود.
حج، نمایشى پرشکوه از اوج رهایى انسان موحّد از همه‌چیز جز او و جلوه بىمانندى از عشق و ایثار و آگاهى و مسئولیت، در گستره حیات فردى و اجتماعى است. پس حج تبلور تمام‌عیار حقایق و ارزش‌هاى مکتب اسلام است.
براین باوریم که یکی از منابع شناخت برای عمل و رفتار، پس از قرآن کریم و ده‌ها آیه کریمه آن، سیره وجود مقدس رسول اکرم(ص) و اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) است.
در حوزه گفتار، بهترین منبع برای شناخت و آگاهی، کلمات گهربار و پیام‌های نورانی و تذکرات اخلاقی آنان است. وجود مقدس نبی اکرم(ص) در مورد سخنان خود فرموده‌اند: «اعطیت جوامع الکلم»؛ «خداوند به من کلمات جامعه داده است.»
و امام صادق(ع) می‌فرماید: «اتّبِعُوا آثارَ رَسُولِ اللَّهِ وَ سُنَّتَهُ فَخُذُوا بِها»؛ «از آثار و سنّت پیامبر خدا تبعیت و به آن‌ها عمل کنید.»
در قرآن کریم خدای متعال تنها خلق‌وخوی پیامبر اعظم(ص) را مورد تمجید قرار داده و از آن به عظمت یاد نموده است: «وَ إِنَّک لَعَلى خُلُقٍ عَظِیم» و بر ماست به‌حکم دستور الهی «لکم فی رسول‌الله اسوة حسنه» اخلاق و سیره رفتاری حضرت ختمی‌مرتبت را سرمشق خود گیریم.
آن بزرگوار دارای اصولی در رفتار بوده‌اند که به تحقیق همان اصول، معیار رفتار و ملاک عمل ما می‌تواند باشد.
براین اساس، لازم است که شیوه و رفتار نبی اکرم(ص) را در سفر نورانی حجة الوداع با نگاه جامع بررسی کنیم؛ چگونگی تلبیه و احرام آن حضرت و ذوات مقدسه معصومین(ع) را در حج و عمره، سلوک عبادی و چگونگی مواجهه با کعبه معظمه، انجام مناسک و مراقبت از اعمال همراهانش، چگونگی مواظبت‌های اخلاقی از هم‌سفرانش خصوصاً جوانان در جوارش، روش پاسخگویی به پرسش‌های اصحاب، پاسخ به درخواست‌ها و اجابت دعا برای آمرزش گناهان آنان، تذکرات اخلاقی در منی و عرفات، قربانی و حلق و سکونت در ایام تشریق در منی و… تمامی این امور می‌تواند اصول و معیار عمل صحیح برای همگان باشد.
یکى از فواید حج نشر اخبار و آثار رسول‌الله(ص) به تمام جهان اسلامى است.
از سوى دیگر، حج می‌تواند، مبدل به یک کنگره عظیم فرهنگى شود و اندیشمندان جهان اسلام در ایامى که در مکه هستند، گرد هم‌آیند و افکار و ابتکارات خویش را به دیگران عرضه کنند.
امام صادق (ع) درباره مکّه مکرمه فرمود:
«أَحَبُّ الْأَرْضِ إِلَى اللهِ تَعَالَى مَکةُ وَ مَا تُرْبَةٌ أَحَبُّ إِلَى اللهِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ تُرْبَتِهَا وَ لَا حَجَرٌ أَحَبُّ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ حَجَرِهَا وَ لَا شَجَرٌ أَحَبُّ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ شَجَرِهَا وَ لَا جِبَالٌ أَحَبُّ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ جِبَالِهَا وَ لَا مَاءٌ أَحَبُّ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ مَائِهَا»([1])
«دوست داشتنی ترین زمین نزد خداوند، سرزمین مکه است. نزد خدا نه خاکى از خاک آن محبوبتر است، نه سنگى از سنگ آن، نه درختى از درخت آن، نه کوهى از کوههاى آن و نه آبى از آب آن.»
📚 سیره پیامبر(ص) و معصومین(ع) در سفر حج و عمره
✍️ نویسنده: سید محمود کریمی شاهرودی
🏢 انتشارات پرکاس | چاپ اول: 1398
دیدگاهتان را بنویسید