پسر شما با کار نکردن چه چیزی را از دست خواهد داد

5
0

نحوه کار کردن پسران

در سرتاسر تاریخ بشریت، پسران به‌محض برخورداری از توان جسمی شروع به کار می‎کردند. ازاین‌رو، در فرهنگ‎های اجدادی ما، سنتی منطقی با قدمتی طولانی وجود دارد که در صورت امکان، پسران هر چه سریع‌تر در سنین نوجوانی مشغول به کار شوند. در حال حاضر شرایط جهانی به‏‎طور مداوم در حال تغییر است و شرایط و موقعیت‎های مرتبط با آن نیز برای مردان جوان و پسرانی که نحوۀ رقابت را در بازار جهانی و در زمان مناسب خود نیاموخته باشند، بسیار هولناک خواهد بود. اگر در مورد اینکه برای اشتغال پسرتان، چه‌کارهایی از دستتان برمی‌آید، به فکر فرورفته‌اید، توجه و بررسی مسئله سرگرمی، به‏‎خصوص بازی های رایانه و تلفن همراه و اینکه تا چه اندازه فضای مجازی جانشین «زمان کارکردن» سنتی ما شده‌اند، می‏تواند در این زمینه مفید واقع شود. برخی خانواده‎ها تصور می‎کنند همین‌که پسرشان با رایانه و یا تلفن همراه سرگرم باشد، خود عاملی در جهت آموزش درست وی برای زندگی آینده خواهد بود، زیرا به‎‏طور روزافزون فناوری آن‌ها پیشرفت خواهد کرد. تأییدی تلویحی هم بین برخی خانواده‎‏ها دیده می‎شود که: «اجازه دهید پسران تا زمانی که جوان هستند در آرامش و بی‎‏دغدغه به سر ببرند؛ چون نهایتاً زندگی برای آن‌ها در آینده دشوار خواهد بود»! باوجوداینکه خود شما هستید که درنهایت راجع به خوب و بد هر کار پسرتان تصمیم‏‎گیری می‏نمایید، اما این نکات را نیز به خاطر داشته باشید: پسرانی که تمامِ‌وقت خود را تنها صرف بازی های رایانه ای و استفاده از فضای مجازی، یا تعامل با گروه هم سن و سالان خویش می‎کنند، ممکن است در آینده و زندگی حرفه‌ای‌شان گام‎های بیشتری را از پسران دیگر عقب بمانند. حتی آن‌ها در طول روز از فواید زیر بی‏‎نصیب خواهند ماند

مضرات استفاده بیش از حد از رایانه برای پسران:

  • محروم شدن از یادگیری مهارت­ها و الزامات مرتبط با حرفه و شغل، از حیث سرِوقت حاضر شدن در محل کار، انجام وظایف و امور از پیش برنامه‌ریزی‌شده و اغلب سنجش پذیر، مسئولیت‏‎پذیری، همکاری و مشارکت در کارهای گروهی که بر اساس آن آینده خود و آینده فرزندانشان رقم خواهد خورد و تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
  • محروم ماندن از تعالیم، آموزش و یادگیری مهارت­‎های جدید، خواه فیزیکی، ذهنی، عاطفی و یا اجتماعی.
  • محروم ماندن از برقراری ارتباطات سازنده با افراد خردمند و هدفمندی که تجارب و داستان­‎های خود را با دیگران به اشتراک می­‎گذارند.
  • دستیابی به اعتمادبه‌نفس در وجود خود که مستقیماً با نحوۀ عملکرد او مرتبط می­‎گردد؛ نه صرفاً با بیهوده مشغول ماندن و سرگرم بودن.
  • کسب تجاربی در خصوص قضاوت یا مورد انتقاد واقع‌شدن، رد صلاحیت شدن و نیز موفقیت حین انتقاد از وی.
  • شکل‏‎گیری دیدگاه‎­ها در رابطه با انتخاب تصمیمات درست راجع به هدف زندگی.

تفاوت کار کردن پسران و دختران:

زمانی که مقوله پسران و کار کردن آن‌ها را حین صحبت با شرکت‎­ها مطرح نمودیم، مدیران عامل، اغلب جزو اولین اشخاصی بودند که این‌گونه اظهارات خود را بیان کردند: «من به‌شدت راجع به ورود پسران بی‎‏تجربه به بازار کار هیجان‌ زده‌ام. شما می‏توانید روی خیلی از آن‌ها حساب کنید». از طرفی برخی از آن‌ها با ناراحتی این‌گونه بیان کردند که: «متأسفانه در دنیای امروز به نظر می­‎رسد دختران از جهت ورود به بازار کار، به نسبت باتجربه‎­تر و آماده‎­تر از پسران هستند».

این مسئله شاید یکی از مهم‌ترین دلایلی محسوب می­گردد که شمارا به‌سوی خانوادۀ خویش، بازار کار و جامعه، به‌منظور کمک به پسرتان در یافتن شغل و حرفه سوق می­دهد. دختران به‎‏طور متوسط زودتر از پسران به بلوغ می­رسند. به همین دلیل در تاریخ زندگی بشر همواره این انتظار بوده که پسران به‌محض برخورداری از توان کاری هر چه سریع‌تر حرفه­‎ای را برگزینند تا زودتر به بلوغ حرفه‎­ای و فکری دست یابند؛ اما بی‎‏بهره ماندن از حرفه در سنین نوجوانی، پسران را آن‌طور که باید آماده رویارویی با چالش­‎های زندگی (و کاری به‌اندازه دختران) نخواهد کرد. با وجود اینکه باعث مسرت و خوشحالی است که دختران ما اغلب به‌راحتی شغل خود را پیدا می‏کنند، اما از طرف دیگر باعث نگرانی است که پسران همان خانواده که به‌سرعت وارد بازار کار می­شوند، مهارت­‎های لازم و عزت‏‎نفس موردنیاز جهت پذیرش شغلی که باید به انجام آن مشغول باشند را هرگز به دست نخواهند آورد! درحالی‌که همین پسران در زندگی آینده باید عهده‎‏دار مسئولیت‌های همسرداری و پدری شوند.

یکی از کارهای مهمی که شما می‏توانید در حمایت پسرتان انجام دهید، این است که او را در سن دوازده یا سیزده‌سالگی به تفکر و تعمق راجع به این‌که از پس انجام چه‌کاری برمی­‎آید، مجاب کنید. اگر ورزشکار است از وی بخواهید به مربیگری بچه‎­های کوچک‌تر مشغول شود. اگر علاقه‏‎مند به ‏امور دانشگاهی و علمی است، او را به‌سوی آموزش دادن سوق دهید. اشتغال به حرفه و انجام رساندن وظیفه در هر حوزه­ای، لزوماً جایگزین شغل آیندۀ وی نخواهد شد، اما دستکم فرصتی جهت انجام کاری شرافتمندانه را برایش فراهم خواهد نمود.

پس برای پسرانتان بر اساس علایق و سلیقه‌اش برنامه‌ای ترتیب ببینید تا اولاً حرفه‌ای را یاد بگیرد و در آن مقطع به هدف تبدیل کند و برایش تلاش کند. این‌گونه ارزش خود وزندگی‌اش را بهتر درک خواهد کرد و زندگی‌اش را هدفمند خواهد دید و مهم‌تر از همه آنکه در آینده بسیار راحت‌تر و سریع‌تر قادر خواهد بود شغل مناسبی برای خودش دست‌وپا کند.

دیدگاهتان را بنویسید